Gran Canaria Geschiedenis
Geschiedenis |
|
Toen de ontdekkingsreizen begonnen, benoemde de Paus zichzelf tot heerser van alle nog onontdekte gebieden. In 1344 kroonde hij Louis de la Cerda tot koning van de Canarische Eilanden. Deze koning heeft zijn koninkrijk nooit gezien, omdat het nog niet veroverd was. In 1402 kreeg Jean de Bethencourt van de Spaanse Kroon het veroveringsrecht. Hoewel hij enkele eilanden veroverde, kon hij de bewoners van Gran Canaria niet verslaan. Toch werd hij na zijn terugkeer in Spanje koning van de Canarische Eilanden. Hierna deed hij nog enkele mislukte veroveringspogingen, tot hij zijn koninkrijk aan zijn neef overliet, die het verkocht. In 1461 waagde de eigenaar, Diego Garcia de Herrera, nog een poging. Toen ook die mislukte, werd hij in 1477 gedwongen zijn bezit af te staan aan de Katholieke Koningen, Ferdinand van Aragón en Isabella van Castilion. Zij stuurden generaal Juan Rejon er op af. Hoewel Rejon meer succes had dan zijn voorgangers, viel hij in ongenade en werd vervangen door Pedro de Vera, die de uiteindelijke veroveraar van Gran Canaria werd. Op 29 april 1483 gaven de overgebleven "Guanchen" zich over en werden de Canarische Eilanden daadwerkelijk deel van het Koninkrijk Spanje. Las Palmas werd een belangrijk tussenstation van Spaanse expedities naar de Nieuwe Wereld. Ook Columbus kwam hier op al zijn Amerikareizen om proviand in te slaan en de bemanning te wisselen. In de 16e en 17e eeuw vielen Nederlandse, Franse, Portugese en Engelse piraten de haven van Las Palmas aan, maar zij werden steeds verdreven. Heden De Nederlanders, Fransen, Portugezen en Engelsen, en ook de Duitsers, Belgen en Scandinaviërs hebben meer geluk in de 20ste eeuw. Ze worden niet verdreven, integendeel, ze zijn zelfs van harte welkom. Natuurlijk komen ze nu niet meer als piraten, maar als toeristen. Sinds het begin van de eeuw was dit eiland een geliefd vakantieverblijf voor de rijke elite. In de jaren 60 vond er een ware revolutie plaats in de reiswereld en werd een vliegvakantie voor (bijna) iedereen betaalbaar. In recordtijd werden de toeristische centra in Maspalomas gebouwd: Eerst Playa del Inglés, San Agustin en Campo Internacional, later Bahia Feliz, Aguila Playa en Sonnenland. Langs de zuidwestkust ontstonden toeristische centra in Arguineguín, Patalavaca, Puerto Rico, Tauro, Taurito en Puerto de Mogán. Het nieuwste centrum Meloneras ontstaat ten westen van de vuurtoren, de Faro de Maspalomas. De Canarische Eilanden behoren tot de belangrijkste vakantiebestemmingen ter wereld en Gran Canaria ontvangt de meeste gasten van de eilandengroep. Natuurlijk zijn het aangename klimaat met meer dan 340 zonnedagen, de prachtige stranden en het heldere zeewater de voornaamste attracties. Maar Gran Canaria biedt meer dan zon, zand en zee. Er is nauwelijks een sport te bedenken, die u op Gran Canaria niet kunt beoefenen. Dankzij de vele restaurants, bars, disco's, shows en een casino hoeft u zich ook ‘s avonds niet te vervelen. En ook buiten de toeristencentra kunt u veel beleven. Bijna nergens ter wereld is zo'n grote verscheidenheid aan landschappen en plantengroei te vinden op zo'n klein oppervlak. Vissershavens, bergdorpjes en een wereldstad: De grote variatie maakt het eiland zo aantrekkelijk. Geen wonder dat steeds meer gasten telkens weer hun vakantie op Gran Canaria doorbrengen of zelfs helemaal niet meer weggaan! |
De naam Gran Canaria komt het eerst voor in de Historia Naturalis van Plinius (23-79 n.Chr.): Insula Canaria. Hoewel de kanarie door het Patronato de Turismo, het toerismebureau, als symbool gebruikt wordt, is het eiland niet naar dit vogeltje genoemd. "Canaria" komt van het latijnse woord "Canis", wat hond betekent. Daarmee werd verwezen naar de vele grote honden, die hier vroeger leefden, of naar de Tibisenas, door de oorspronkelijke bewoners gemaakte terracotta-figuren.
